
Przejdź świadomie przez doświadczenia. Odnajdź w nich akceptację i samą siebie.
Specjalizacje.
Psychologia okołoporodowa.
Jak sobie radzić w doświadczeniu trudnej płodności? Jak dbać o związek? Jak przejść przez żałobę po stracie okołoporodowej i/lub poronieniu? Jak podjąć decyzję czy chcemy być rodzicami? Jak radzić sobie ze sprzecznymi uczuciami w ciąży? Co zrobić w przypadku depresji poporodowej? Jak poradzić sobie z traumą poporodową?
Zdrowie psychiczne kobiet.
Jak przestać się obwiniać o wszystkie niepowodzenia? Jak realizować cele bez ciągłego dążenia do nieosiągalnej perfekcji? Jak radzić sobie z nadmierną potrzebą kontroli? Jak przezwyciężyć toksyczny wstyd? Jak skończyć z ciągłą samokrytyką? Jak odzyskać możliwość wyboru, zamiast kierować się ciągłym “powinnam”?
Praca z ciałem i emocjami.
Jak poradzić sobie z chronicznym napięciem i stresem? Co zrobić, gdy pojawią się bóle napięciowe czy choroby psychosomatyczne? Jak zadbać o samoregulację? Jak sobie radzić z diagnozą choroby przewlekłej? Co jeśli doświadczam wypalenia zawodowego? Jak odzyskać spokój? Co robić, gdy czuję apatię i nic już mnie nie cieszy? Jak radzić sobie z ciągłym poczuciem winy i wstydem?
Psychologia okołoporodowa.
Okres okołoporodowy to czas intensywnych doświadczeń, które mogą wpływać na Twoje samopoczucie i relacje. Oferuję wsparcie w następujących obszarach:
Decyzja o rodzicielstwie: Zastanawiasz się czy chcesz zostać rodzicem. Nie wiesz jak podjąć decyzję, na co zwrócić uwagę i nie masz z kim o tym porozmawiać, bo poprzednie pokolenia się nad tym nie zastanawiały. Martwisz się, że podejmiesz decyzję ze strachu przed żałowaniem jej w przyszłości.
Niepłodność: Trudności z poczęciem dziecka mogą prowadzić do stresu, poczucia osamotnienia i kryzysu tożsamości. Pomagam w radzeniu sobie z tymi wyzwaniami oraz w procesie adaptacji do nowych okoliczności. Pomogę Ci przejść przez proces leczenia i przedłużających się starań. Wesprę Cię również w przechodzeniu przez stratę i żałobę.
Ciąża: To czas zmian, które mogą wywoływać lęk, niepokój czy wątpliwości. Wspieram w adaptacji do nowej roli, radzeniu sobie z emocjami oraz w budowaniu zaufania do siebie jako przyszłego rodzica.
Poród: Przygotowanie do porodu może wiązać się z dużym niepokojem. W przypadku porodu odpowiednia wiedza jest nieocenionym wsparciem. Wspólnie wypracujemy “psychologiczny plan porodu”, który będzie kierunkowskazem, ale nie będzie ciążącą Ci kotwicą.
Połóg: Okres po porodzie to czas adaptacji do nowej rzeczywistości. Pomagam w radzeniu sobie z wyzwaniami emocjonalnymi, takimi jak wahania nastroju, rozdrażnienie, niepokój czy poczucie przytłoczenia. W niektórych przypadkach oferuję również wizyty domowe w tym okresie.
Formy wsparcia
W przypadku obszaru okołoporodowego dostosowuję formę wsparcia do indywidualnych potrzeb:
Konsultacje indywidualne: Spotkania skoncentrowane na Twoich osobistych doświadczeniach i wyzwaniach. W przypadku spotkań indywidualnych są możliwe różne formy oddziaływania: okołoporodowe wsparcie psychologiczne, jednorazowa konsultacja interwencyjna, terapia krótkoterminowa, terapia długoterminowa.
Terapia dla par: Wsparcie dla par w komunikacji, zrozumieniu i wspólnym przejściu przez okres okołoporodowy.
Warsztaty: Psychoedukacyjne formy rozwoju, gdzie zyskujesz wiedzę, która wspiera.
Grupy wsparcia: Możliwość dzielenia się doświadczeniami z innymi oraz zdobywania wiedzy w bezpiecznej przestrzeni. W przypadku prowadzonych przeze mnie grup wsparcia w większości proponuję opcje wsparciowo-psychoedukacyjne, podczas których masz szansę nie tylko poczuć, że nie jesteś sama, ale też poznać tajniki psychologii okołoporodowej, która pomoże Ci wyzwaniach, przez które przechodzisz.
Czy to mnie dotyczy?
Sprawdź czy odnajdujesz w tym siebie:
Zastanawiasz się, czy w ogóle chcesz mieć dzieci, a wokół same „oczywiste wybory” i zero przestrzeni na Twoje wątpliwości.
Czekasz na dwie kreski, ale coraz trudniej unieść nadzieję, rozczarowanie i presję.
Jesteś w ciąży, ale zamiast radości czujesz napięcie, lęk albo emocje, których nawet nie umiesz nazwać.
Słyszysz: „najważniejsze, że dziecko zdrowe”, ale w Tobie jest coś więcej – rozczarowanie, trudne wspomnienia, niewypowiedziane pytania.
Po porodzie miało być „najpiękniej na świecie”, a jest chaos, samotność i zmęczenie, którego nie da się odespać.
Twoje ciało i emocje są teraz jakieś inne – obce, nowe, nie takie, jak myślałaś, że będą.
Czujesz, że nikt nie mówi na głos tego, co Ty przeżywasz – a może nawet boisz się sprawdzić, czy w ogóle „wypada” tak się czuć.
Podejrzewasz u siebie depresję poporodową.
Masz poczucie, że powinnaś czuć miłość i wdzięczność, ale zamiast tego czujesz pustkę, smutek, złość lub irytację.
Płaczesz, choć sama nie wiesz dlaczego – i nikt tego nie rozumie.
Masz myśli, których się boisz – że nie dasz rady, że chcesz zniknąć, że wszystko wymknęło się spod kontroli, że jesteś złą matką.
Zaczynasz unikać bliskich, bo nie chcesz udawać, że wszystko jest w porządku.
Z każdym dniem czujesz się coraz bardziej przytłoczona – i nie masz siły prosić o pomoc.
„Ktoś musi wysłuchać płaczu matki, by ona mogła usłyszeć płacz swojego dziecka”
— Selma Fraiberg
Zdrowie psychiczne kobiet.
Są doświadczenia, opinie, wybory, sposoby wyrażania siebie, które w naszym otoczeniu są powodem zawstydzania bądź tematem tabu. Jeśli od dziecka dojrzewamy w otoczeniu, które wychowuje poprzez karanie i zawstydzanie za nasze zachowania, wówczas dorastamy w poczuciu, że coś jest z nami nie tak. Wstyd w przeciwieństwie do poczucia winy, zwraca się przeciwko nam. Myślimy “jestem beznadziejna”.
W dorosłym życiu przejmujemy narrację otoczenia i żyjemy w poczuciu chronicznego wstydu. Za to co powiedziałam, jak wyglądam, jakich wyborów dokonuję, jak się wyrażam, gdzie mieszkam, jaką mam tożsamość seksualną, gdzie pracuję, jak wychowuję dzieci, czy chcę mieć dzieci…
Twoja narracja o sobie, to co o sobie myślisz, jak do siebie mówisz, jak siebie widzisz i oceniasz - ma bezpośredni wpływ na doświadczaną przez Ciebie jakość i satysfakcję z życia.
Praca w gabinecie skupi się wówczas na Twojej relacji ze sobą. Będę Ci towarzyszyć w tym byś lepiej poznała siebie i traktowała siebie z życzliwością. Gdy przestaniesz siebie krytykować, obwiniać, straszyć, zawstydzać, wpędzać w poczucie winy, otworzy się przed Tobą świat nowych możliwości. Możliwe, że nie będziesz już odkładać rzeczy na później.
Możliwe, że to jak siebie traktujesz sprawia, że trudno Ci nie tylko postawić granice, ale w ogóle je zauważyć. To też jest obszar, nad którym możemy wspólnie pracować.
Pomoc może również polegać na wypracowaniu sposobu komunikacji ważnego dla Ciebie tematu, którego obawiasz się poruszyć czy decyzji, którą obawiasz się przekazać.
Czy to mnie dotyczy?
Sprawdź czy odnajdujesz w tym siebie:
często czujesz się zawstydzona
obwiniasz się za wszystkie niepowodzenia
masz problemy z granicami, odmawianiem
stale krytykujesz siebie
brak Ci pewności siebie
masz tendencję do straszenia siebie
prokrastynujesz (odkładasz ciągle rzeczy na później)
cierpisz na perfekcjonizm, ciągle dążysz do doskonałości
sabotujesz swoje wysiłki
masz zaburzony obraz siebie
masz wysokie wymagania wobec siebie
jesteś wobec siebie surowa
często doświadczasz poczucia winy i lęku
jesteś niezadowolona ze swojego ciała, ciągle chcesz je zmieniać i poprawiać
czujesz się wiecznie niewystarczająca
masz niską samoocenę
jesteś często rozdrażniona i nieszczęśliwa
masz objawy wypalenia zawodowego lub rodzicielskiego
czujesz się przeciążona ilością ról na Twoich barkach (matka, partnerka, pracowniczka, koleżanka, córka)
jesteś często przemęczona, przebodźcowana, zestresowana i napięta
masz trudności w odpoczywaniu
często czujesz się rozdarta - np. “chcę być blisko z partnerem/ką, ale nie chcę rezygnować z siebie”, “kocham moją rodzinę, ale czasem mam ochotę uciec”, “czuję, że powinnam coś zmienić, ale boję się stracić to, co mam”
“Nikt mnie nie zawstydzi tym, czego sam_a się nie wstydzę”.
— Katarzyna Koczułap
Praca z ciałem i emocjami.
Niezależnie od tego czy doświadczasz stresu i napięcia po kryzysowej lub traumatycznej sytuacji, czy jest to chroniczny stres związany z codziennością lub chorobą przewlekłą, efekt jest podobny - ból ciała, napięcia mięśniowe, czasem odcięcie od czucia ciała, ciągłe pobudzenie, zmęczenie, drażliwość.
W przypadku problemów związanych ze stresem i napięciem praca skupia się na przywróceniu równowagi i sprawczości. Szukamy metod dopasowanych pod Ciebie, abyś mógł/mogła doświadczyć rozluźnienia, wytchnienia od ciągłego niepokoju i napięć. Korzystając z pracy z Twoimi emocjami, przekonaniami i praktykami somatycznymi, jesteśmy w stanie przywrócić Twoją sprawczość w zakresie radzenia sobie z pobudzonym układem nerwowym.
W gabinecie skupimy się nad Twoimi usztywnionymi wzorcami reakcji, które utrudniają Ci elastyczne dostosowanie do ciągłych zmian tego świata. Będziemy pracować nad odpornością psychiczną, która jest wynikiem kilku umiejętności i postaw, które można wypracować w gabinecie. Wspólnie przyjrzymy się na Twoim sposobom regulacji emocji i poszukamy tych, które są adaptacyjne. Poznamy Twoje przekonania, które utrudniają Ci radzenie sobie ze stresorami. Nauczę Cię jak słuchać własnego ciała, poznać jego sygnały, jak wykorzystywać praktyki somatyczne i pracę z układem nerwowym byś mógł/mogła doświadczyć jak to jest być osobą, która umie się regulować.
Twoje ciało i umysł podziękują Ci za to.
Czy to mnie dotyczy?
Sprawdź czy odnajdujesz w tym siebie:
cierpisz na przewlekłą chorobę
nie umiesz rozpoznawać sygnałów z ciała
jesteś ciągle przemęczony_a
cierpisz na bezsenność (śpisz za długo, za krótko, masz problem z zaśnięciem / z wybudzeniem, budzisz się nad ranem)
cierpisz na ataki paniki
często masz problemy żołądkowo-jelitowe
doświadczasz przewlekłego bólu
cierpisz na migreny / bóle napięciowe
chorujesz na endometriozę
doświadczasz problemów z płodnością
chroniczny stres i napięcie to Twoja codzienność
cierpisz na wypalenie zawodowe (jesteś rozdrażoniony_a, masz dość swojej pracy, nie masz motywacji, ludzie w pracy Cię irytują)
doświadczyłeś_aś diagnozy śmiertelnej choroby swojej lub kogoś z otoczenia
masz za sobą śmierć bliskiej osoby
przed Tobą rozwód / rozstanie lub jesteś po rozpadzie relacji
„Ciało zachowuje się jak czarna skrzynka, rejestrując wszystkie nasze doświadczenia, nawet te, których nie jesteśmy świadomi”.
— Bessel van der Kolk

“Codzienna odwaga wiąże się z pokazywaniem swojej słabości”
— Brene Brown